Bezpieczne opalanie

Jak bezpiecznie korzystać z solarium?

  1. Czas opalania w solarium zależy od typu i rodzaju lamp oraz naszego fototypu i stopnia zbrązowienia skóry. Osoby o fototypie I (skóra bardzo jasna i wrażliwa) nie powinny się opalać.
  2. Minimalny odstęp czasu pomiędzy seansami opalania w solarium powinien wynosić 48 godzin. W czasie roku maksymalna ilość seansów opalania w solarium nie powinna przekraczać 60, z uwzględnieniem przerwy pomiędzy następnymi sesjami.
  3. Podczas opalania należy bezwzględnie zakładać okulary ochronne. Opalanie w solarium bez okularów ochronnych może prowadzić do uszkodzenia soczewki i rogówki oka.
  4. Przed każdym seansem sprawdź, czy solarium zostało przygotowane, tj. dokładnie umyte i zdezynfekowane.
  5. Zabronione jest korzystanie z solarium w momencie, gdy jest ono niesprawne, ma uszkodzone filtry lamp halogenowych lub w ogóle nie ma filtrów.
  6. Niewskazane jest korzystanie z solarium w momencie, gdy tego samego dnia wystawialiśmy naszą skórę na ekspozycję słoneczną.
  7. Przed opalaniem musimy zadbać, aby nasza skóra była czysta, pozbawiona kosmetyków ? kremów, perfum, dezodorantów. Mogą one zwiększyć wrażliwość skóry na światło. Należy także całkowicie usunąć makijaż.
  8. Do opalania w solarium należy używać profesjonalnych kosmetyków.
  9. Przed opalaniem należy zdjąć biżuterię.
  10. Osoby przed ukończeniem 16 roku życia mogą opalać się tylko za zgodą rodziców lub opiekunów prawnych.
  11. Jeżeli w trakcie seansu odczuwasz dyskomfort, swędzenie, pieczenie, nadmierne zaczerwienienie skóry, przerwij opalanie i skonsultuj się z lekarzem.

Przeciwwskazania do opalania

  1. Bardzo liczne znamiona barwnikowe, skłonność do przebarwień skóry.
  2. Alergia na promieniowanie UV.
  3. Nadciśnienie tętnicze, zaburzenia krążenia.
  4. Choroby tarczycy.
  5. Trądzik różowaty oraz skłonność do rozszerzonych naczynek.
  6. Doznane oparzenia słoneczne, występowanie raka skóry w rodzinie, rak skóry.
  7. Przyjmowanie niektórych leków, w tym hormonalnych, nasercowych, sulfonamidów, antybiotyków, przeciwbólowych.
  8. Stosowanie kuracji ziołowych. Podczas opalania szczególnie nie wolno stosować preparatów z dziurawcem.
  9. Spożycie alkoholu.
  10. Ciąża? Opalanie kobiet w ciąży tylko po konsultacji z lekarzem.
  11. Niedawno przebyte zabiegi operacyjne (świeże blizny), zabiegi kosmetyczne polegające na złuszczaniu skóry, zabiegi laserowe, zabiegi makijażu permanentnego.
  12. Korzystanie z kosmetyków innych niż profesjonalne kosmetyki do opalania w solarium.

Co to jest witamina D?

Odkrycie witaminy D wiąże się ściśle z chorobą zwaną krzywicą. W 1645 Whistler opisał krzywicę, a w 5 lat później Glisson podał jej dokładny obraz kliniczny. ?W XVIII wieku tran został dość powszechnie uznany jako lek przeciw krzywicy. Pierwsi stosowali go rybacy i chłopi mieszkający w pasie nadmorskim. W 1890 Palm na podstawie badań nad częstotliwością występowania krzywicy w różnych krajach świata wykazał, że istnieje duża zależność między zapadalnością na tę chorobę, ?a intensywnością nasłonecznienia. Powiązanie roli światła i żywienia w etiologii krzywicy nastąpiło dopiero w 1924, kiedy to Hess i Weinstock oraz Steenbock dowiedli, że naświetlanie niektórych produktów promieniami ultrafioletowymi nadaje im właściwości przeciwkrzywicze. W 1927 Windaus i Hess dowiedli, że to ergosterol zamienia się na witaminę D. W 1931 Angew a rok później Windaus wyodrębnili w wyniku naświetlania ergosterolu czystą krystaliczną witaminę D2. W sześć lat później otrzymano witaminę D3 przez naświetlanie 7-dehydrosterolu. Następnie wyjaśniono, że naturalna witamina powstaje w skórze człowieka pod wpływem promieniowania słonecznego. Witamina D obejmuje witaminę D1 (kalcyferol), D2 (ergokalcyferol) oraz D3 (cholekalcyferol). Wtamina D1 znajduje się w tranie, D2 jest wytwarzana w roślinach wystawionych na działanie promieni ultrafioletowych, natomiast witamina D3 powstaje w skórze ludzi i zwierząt i jako jedną z niewielu witamin organizm może wyprodukować sam pod wpływem promieni słonecznych, które przemieniają zawarty w skórze człowieka 7-dehydrocholesterol (tzw. prowitamina D3) przemienia się w cholekalcyferol. Witamina D pełni istotną funkcję w regulowaniu przemiany wapnia i fosforu oraz tworzeniu kości. Witamina ta wzmaga wchłanianie wapnia i fosforu z jelit, a także hamuje ilość wapnia wydalanego z organizmu. Jest także niezbędna do optymalnego formowania układu szkieletowego, pośrednio wpływa korzystnie na system nerwowy i na skurcze mięśni w tym serca. Odpowiednia ilość wapnia umożliwia sprawne przewodzenie impulsów nerwowych. Witamina D zapobiega ?i łagodzi stany zapalne skóry, reguluje wydzielanie insuliny, a tym samym wpływa na odpowiedni poziom cukru w organizmie. Korzystnie wpływa na słuch, gdyż decyduje o dobrym stanie kostek ucha wewnętrznego. Oddziałuje na komórki szpiku kostnego produkujące komórki obronne (monocyty).